decision-letter

دریافت ایمیل از ژورنال بعد از چند هفته یا چند ماه انتظار، معمولاً با کمی اضطراب همراه است. نویسنده ایمیل را باز می‌کند و قبل از اینکه متن کامل را بخواند، دنبال یکی از چند عبارت آشنا می‌گردد: Accept، Minor Revision، Major Revision یا Reject.

مشکل از همین‌جا شروع می‌شود.

گاهی نویسنده فقط کلمه Major Revision را می‌بیند و تصور می‌کند مقاله تقریباً پذیرفته شده است. گاهی با دیدن Reject نتیجه می‌گیرد همه چیز تمام شده، در حالی که Editor در ادامه نامه امکان ارسال نسخه‌ای اساسی اصلاح‌شده را مطرح کرده است. در شرایط دیگری نیز ممکن است Reviewerها ده‌ها Comment نوشته باشند، اما سردبیر در ابتدای نامه فقط دو مسئله را برای ادامه بررسی مقاله تعیین‌کننده بداند.

بنابراین اگر سؤال شما این است که Decision Letter مقاله چیست، در ساده‌ترین تعریف نامه‌ای است که تصمیم Editorial درباره Manuscript را اعلام می‌کند؛ اما در عمل چیزی بیشتر از یک اعلام نتیجه است. Decision Letter می‌تواند مشخص کند مقاله در چه وضعیتی قرار دارد، کدام مشکلات برای Editor اولویت دارند، چه اصلاحاتی مورد انتظار است و نویسنده برای ادامه مسیر چه کاری باید انجام دهد.

Decision Letter مقاله دقیقاً چیست؟

پس از بررسی Manuscript، Editor بر اساس گزارش‌های داوری، ارزیابی شخصی خود و سیاست‌های ژورنال تصمیمی درباره ادامه مسیر مقاله می‌گیرد. این تصمیم معمولاً از طریق یک نامه یا پیام در Editorial System به نویسنده مسئول اعلام می‌شود.

این نامه همان Decision Letter است.

محتوای آن بسته به ژورنال متفاوت است. گاهی فقط چند پاراگراف کوتاه دارد و سپس Reviewer Reports قرار گرفته‌اند. در بعضی ژورنال‌ها Editor ابتدا خلاصه‌ای از مهم‌ترین نگرانی‌ها ارائه می‌کند، Deadline را مشخص می‌کند و سپس دستورالعمل دقیقی برای Revised Manuscript و Response to Reviewers می‌دهد.

بنابراین ممکن است دو نویسنده هر دو تصمیم Major Revision دریافت کنند، اما وضعیت واقعی مقاله‌هایشان کاملاً متفاوت باشد.

در یک Manuscript، Major Revision ممکن است عمدتاً شامل تحلیل تکمیلی و بازنویسی Discussion باشد. در مقاله دیگری، همان برچسب ممکن است همراه با درخواست تغییرات اساسی در Methodology، ارائه داده‌های بیشتر و پاسخ به ده‌ها Comment علمی باشد.

نام Decision فقط نقطه شروع تفسیر است، نه تمام آن.

چه کسی تصمیم نهایی درباره مقاله را می‌گیرد؟

یکی از برداشت‌های رایج این است که Reviewerها مقاله را Accept یا Reject می‌کنند. در عمل نقش آن‌ها بیشتر ارزیابی و ارائه Recommendation است.

Reviewer ممکن است پیشنهاد دهد مقاله پذیرفته شود، نیازمند Revision باشد یا رد شود. اما تصمیم Editorial معمولاً بر عهده Editor یا Editorial Team ژورنال است.

این تفاوت مهم است، زیرا Reviewerها ممکن است با یکدیگر موافق نباشند.

فرض کنید Reviewer اول نوشته است که مقاله از نظر علمی مناسب است و پس از چند اصلاح محدود قابل انتشار خواهد بود. Reviewer دوم اما معتقد است یک تحلیل جدید ضروری است و پیشنهاد Major Revision می‌دهد.

Editor لزوماً مجبور نیست یکی از این دو Recommendation را بدون تغییر بپذیرد. ممکن است با توجه به اهمیت تحلیل موردنظر Reviewer دوم، تصمیم Major Revision صادر کند. حتی ممکن است نگرانی‌ای داشته باشد که هیچ‌کدام از Reviewerها مستقیماً مطرح نکرده‌اند.

بنابراین هنگام خواندن Decision Letter، متن Editor اهمیت ویژه‌ای دارد. Reviewer Comments را باید جدی گرفت، اما Editor است که معمولاً تعیین می‌کند کدام مسائل برای ادامه بررسی Manuscript حیاتی‌تر هستند.

Decision Letter را چگونه باید خواند؟

یکی از اشتباهات رایج این است که نویسنده ایمیل را باز می‌کند، Decision را می‌بیند و بلافاصله وارد Reviewer Comments می‌شود.

روش بهتر این است که ابتدا نامه Editor را بدون شروع اصلاح مقاله بخوانید.

سعی کنید بفهمید سردبیر از مجموع Peer Review چه برداشتی داشته است. آیا درباره Novelty نگران است؟ آیا Validation را ناکافی می‌داند؟ آیا Reviewerها مشکلاتی مطرح کرده‌اند که Editor صراحتاً آن‌ها را برای Revision ضروری دانسته است؟

بعد از آن Reviewer Reports را بخوانید. در این مرحله بهتر است هنوز هیچ تغییری در Manuscript ایجاد نکنید. هدف فقط فهمیدن وضعیت است.

گاهی تعداد زیاد Commentها باعث می‌شود Revision بسیار بزرگ‌تر از واقعیت به نظر برسد. در مقابل، ممکن است فقط چند Comment وجود داشته باشد اما یکی از آن‌ها نیازمند تغییر علمی بسیار مهمی باشد. پس شدت Revision را نمی‌توان صرفاً با تعداد Reviewer Comments سنجید.

پس از فهمیدن محتوای علمی، به بخش‌های اجرایی نامه توجه کنید: Deadline، نحوه Submission، فایل‌های موردنیاز و اینکه آیا ژورنال نسخه Clean، نسخه Marked یا فایل Response جداگانه می‌خواهد.

به این ترتیب Decision Letter از یک «ایمیل نتیجه» تبدیل می‌شود به نقشه انجام Revision.

انواع تصمیم سردبیر بعد از داوری چه هستند؟

نام دقیق تصمیم‌ها در تمام ژورنال‌ها یکسان نیست، اما معمولاً با چند وضعیت اصلی روبه‌رو می‌شویم.

البته مرز بین این تصمیم‌ها همیشه کاملاً یکسان نیست. مثلاً چیزی که یک ژورنال Reject and Resubmit می‌نامد ممکن است در ژورنال دیگر با عنوان دیگری اعلام شود. بنابراین دوباره باید تأکید کرد که متن Decision Letter از برچسب آن مهم‌تر است.

Minor Revision در Decision Letter چه معنایی دارد؟

Minor Revision معمولاً نشان می‌دهد Editor معتقد است مقاله ظرفیت ادامه بسیار خوبی دارد اما هنوز چند مسئله باید اصلاح شود.

این مشکلات ممکن است شامل شفاف‌سازی بخشی از Methodology، اصلاح چند جمله در Discussion، تکمیل Citationها، پاسخ به سؤال‌های محدود Reviewer یا اصلاح Figures و Tables باشند.

بااین‌حال واژه Minor نباید باعث شود کامنت‌ها سطحی گرفته شوند. حتی یک Comment کوچک اگر بدون پاسخ مناسب باقی بماند می‌تواند در دور بعدی Review مشکل ایجاد کند.

برای جزئیات بیشتر می‌توانید راهنمای Minor Revision چیست؟ تفاوت آن با Major Revision و مراحل اصلاح مقاله را ببینید.

Major Revision در Decision Letter چه معنایی دارد؟

Major Revision نشان می‌دهد مقاله هنوز شانس ادامه بررسی دارد، اما مشکلات مهمی وجود دارند که باید قبل از تصمیم بعدی حل شوند.

این مشکلات ممکن است مربوط به Methodology، Validation، تحلیل داده، ساختار Results، Interpretation یافته‌ها یا Discussion باشند.

نکته مهم این است که Major Revision به معنی Accept مشروط نیست. بعد از ارسال Revised Manuscript، مقاله ممکن است دوباره برای همان Reviewerها یا Reviewerهای دیگری ارسال شود و تصمیم بعدی می‌تواند Minor Revision، Major Revision دوباره، Accept یا حتی Reject باشد.

اگر Decision شما Major Revision است، راهنمای Major Revision چیست و بعد از دریافت آن چه باید کرد؟ مسیر کامل‌تری برای طراحی Revision ارائه می‌دهد.

Reject and Resubmit چه تفاوتی دارد؟

این یکی از Decisionهایی است که بیشترین ابهام را ایجاد می‌کند.

در Reject and Resubmit معمولاً نسخه فعلی Manuscript رد شده است، اما Editor امکان بازگشت نسخه‌ای بسیار اساسی اصلاح‌شده را کاملاً نبسته است.

این وضعیت با Major Revision یکسان نیست. در Major Revision، مقاله معمولاً همچنان در مسیر Revision همان پرونده قرار دارد. در Reject and Resubmit، ممکن است پرونده فعلی بسته شود و نسخه جدید به‌صورت Submission جدید وارد سیستم شود. اما این موضوع به سیاست ژورنال بستگی دارد.

بنابراین وقتی چنین تصمیمی می‌گیرید، سؤال فقط این نیست که «چه چیزهایی را اصلاح کنم؟»؛ سؤال مهم‌تر این است:

آیا اصلاحاتی که Editor درخواست کرده واقعاً قابل انجام هستند و آیا بازگشت به همین ژورنال منطقی است؟

برای همین وضعیت، راهنمای Reject and Resubmit چیست؟ تفاوت آن با Major Revision و اقدام بعدی را ببینید.

Reject همیشه به معنی پایان همه چیز است؟

Reject به معنی پایان بررسی نسخه فعلی در آن فرایند است، اما لزوماً به معنی بی‌ارزش بودن پژوهش نیست.

گاهی مقاله به‌دلیل عدم تطابق با Scope ژورنال Reject می‌شود. گاهی مشکل Novelty است. در موارد دیگر Methodology یا Presentation مانع ادامه Review می‌شود.

اگر مشکل عمدتاً Journal Fit باشد، ممکن است با انتخاب یک ژورنال مناسب‌تر، مقاله بدون تغییر علمی بنیادین مسیر بهتری پیدا کند. اما اگر Reviewers و Editor ایرادهای علمی جدی مطرح کرده‌اند، ارسال فوری همان نسخه به ژورنال بعدی معمولاً تصمیم خوبی نیست.

بهتر است Decision Letter را مانند یک مجموعه اطلاعات ارزشمند درباره Manuscript ببینید. حتی اگر دیگر قصد بازگشت به همان ژورنال را ندارید، بخشی از Commentهای داوران می‌توانند مقاله را قبل از Submission بعدی قوی‌تر کنند.

اگر مقاله پیش از Peer Review رد شده، موضوع متفاوت است و راهنمای دلایل Desk Reject مقاله می‌تواند مفیدتر باشد.

چرا نباید Decision Letter را فقط از روی Major یا Minor بودن تفسیر کرد؟

دو Decision Letter با عنوان Major Revision می‌توانند از نظر عملی کاملاً متفاوت باشند.

برای مثال در حالت اول Editor ممکن است بنویسد که مقاله از نظر علمی مناسب است و فقط به تحلیل حساسیت اضافه و توضیح بهتر Limitations نیاز دارد.

در حالت دوم، همان Major Revision ممکن است شامل درخواست Validation جدید، بازنویسی بخش Methodology و اصلاح بنیادین Interpretation نتایج باشد.

روی کاغذ هر دو Major Revision هستند، اما بار کاری و ریسک آن‌ها یکسان نیست. همین مسئله درباره Minor Revision هم وجود دارد.

بنابراین هنگام برآورد وضعیت مقاله، به این موارد بیشتر از عنوان Decision توجه کنید: آیا مشکلات مطرح‌شده علمی هستند یا بیشتر Presentation؟ آیا نیاز به داده جدید دارید؟ آیا Editor روی یک Comment خاص تأکید کرده؟ آیا بعضی درخواست‌ها مستقیماً به اعتبار نتایج مربوط‌اند؟

این‌ها شدت واقعی Decision را نشان می‌دهند.

اگر نظر Editor و Reviewerها با هم متفاوت باشد چه کنیم؟

این وضعیت غیرمعمول نیست.

فرض کنید Reviewer اول درخواست یک Experiment جدید کرده است. Reviewer دوم چنین نیازی نمی‌بیند، اما Editor در Decision Letter نوشته که Manuscript می‌تواند بدون Experiment جدید ادامه پیدا کند، مشروط بر اینکه Limitations به‌وضوح توضیح داده شوند.

در چنین حالتی نباید Reviewer اول را نادیده بگیرید. بهتر است در Response to Reviewers توضیح دهید که پیشنهاد او را بررسی کرده‌اید، سپس بر اساس شرایط مطالعه و جهت‌گیری Editor پاسخ علمی ارائه دهید.

سناریوی برعکس نیز ممکن است رخ دهد. ممکن است Reviewerها نسبتاً مثبت باشند اما Editor درباره Scope، Novelty یا اهمیت مقاله نگرانی جدی داشته باشد. در این حالت تمرکز فقط بر Reviewer Comments و نادیده گرفتن Editorial Comment اشتباه است.

اگر واقعاً بین دستور Editor و درخواست Reviewer تناقض واضحی وجود داشت و نمی‌توان هر دو را اجرا کرد، می‌توان پیش از Revision از Editorial Office توضیح خواست.

اگر Decision Letter مبهم باشد چه کنیم؟

همه Decision Letterها به‌خوبی نوشته نشده‌اند.

گاهی Editor می‌نویسد Please address all reviewer comments، بدون اینکه مشخص کند کدام موارد برای تصمیم بعدی حیاتی‌تر هستند.

گاهی یکی از Reviewerها تغییر بسیار بزرگی درخواست می‌کند اما مشخص نیست Editor با آن موافق است یا نه.

در این شرایط ابتدا بررسی کنید آیا پاسخ از متن نامه، Reviewer Reports یا Instructions داخل Editorial System قابل استخراج است.

اگر ابهام واقعاً بر تصمیم علمی شما اثر می‌گذارد، می‌توان یک ایمیل کوتاه و حرفه‌ای برای Editorial Office یا Editor ارسال کرد.

مثلاً اگر Reviewer درخواست Experiment جدیدی داده که چند ماه زمان نیاز دارد و Editor هیچ اشاره‌ای به ضرورت آن نکرده، پرسیدن اینکه آیا این Experiment برای Resubmission ضروری است می‌تواند منطقی باشد.

اما برای هر Comment کوچک نیازی به ایمیل‌زدن نیست. هدف Clarification باید حل یک ابهام واقعی باشد، نه انتقال تصمیم‌گیری درباره Revision به Editor.

بعد از دریافت Decision Letter چه کار کنیم؟

بعد از اینکه نامه را کامل فهمیدید، می‌توان یک Action Plan ساده ساخت:

1. Decision و توضیحات Editor را استخراج کنید.
2. Reviewer Comments را بر اساس موضوع و اهمیت دسته‌بندی کنید.
3. مشخص کنید کدام تغییرات نیازمند تحلیل، داده یا بازنویسی جدی هستند.
4. Deadline و فایل‌های موردنیاز را بررسی کنید.
5. Revision را از تغییرات علمی بزرگ شروع کنید.
6. در پایان یک Response to Reviewers منظم و قابل ردیابی آماده کنید.

این ترتیب از شروع پراکنده ویرایش جلوگیری می‌کند.

یکی از مشکلات رایج این است که نویسنده ابتدا ده‌ها Comment ساده را اصلاح می‌کند و بعد متوجه می‌شود یکی از درخواست‌های اصلی Reviewer نیازمند تحلیل جدیدی است که نتیجه‌اش بخش‌های مختلف Manuscript را تغییر می‌دهد.

بنابراین ابتدا تصویر بزرگ Revision را مشخص کنید.

یک سناریوی واقعی: از Decision Letter تا برنامه Revision

فرض کنید مقاله‌ای پس از Peer Review تصمیم Major Revision گرفته است.

Reviewer اول سه Comment دارد. مهم‌ترین آن‌ها این است که روش Validation به‌اندازه کافی توضیح داده نشده است.

Reviewer دوم هشت Comment نوشته است؛ بیشتر آن‌ها درباره Presentation هستند، اما یک مورد درخواست تحلیل مقایسه‌ای جدید دارد.

Editor در ابتدای Decision Letter نوشته است:

نگرانی اصلی در نسخه فعلی مربوط به Validation و مقایسه عملکرد روش پیشنهادی است.

اگر نویسنده فقط تعداد Commentها را نگاه کند، احتمالاً تصور می‌کند Reviewer دوم مهم‌تر است چون هشت Comment نوشته.

اما متن Editor نشان می‌دهد دو موضوع اولویت اصلی هستند: Validation و Comparative Analysis.

پس برنامه درست این نیست که ابتدا Formatting، Citation و چند جمله Discussion را اصلاح کنیم.

اول باید مشخص شود آیا تحلیل مقایسه‌ای قابل انجام است، Validation چگونه تقویت خواهد شد و این تغییرات چه اثری بر Results و Discussion دارند.

بعد از حل این دو مسئله اصلی می‌توان سراغ اصلاحات کوچک‌تر رفت.

این مثال نشان می‌دهد چرا Decision Letter باید به‌عنوان نقشه اولویت‌های Revision خوانده شود.

اشتباه رایج اول: تصور اینکه Major Revision یعنی پذیرش نزدیک است

Major Revision یک فرصت جدی برای ادامه مسیر است، اما تضمین پذیرش نیست.

اگر نویسنده با این تصور وارد Revision شود که «فقط باید چند تغییر انجام دهم تا مقاله Accept شود»، ممکن است کامنت‌های دشوار را سطحی پاسخ دهد.

بهتر است نسخه بعدی را طوری آماده کنید که گویی باید دوباره Reviewer و Editor را درباره استحکام علمی Manuscript قانع کنید.

اشتباه رایج دوم: پاسخ به Reviewer بدون اصلاح واقعی Manuscript

گاهی Response Letter بسیار کامل نوشته می‌شود، اما تغییراتی که ادعا شده در خود مقاله به‌وضوح دیده نمی‌شوند.

مثلاً پاسخ می‌گوید:

Discussion has been substantially revised.

اما در Manuscript فقط چند جمله تغییر کرده‌اند.

Reviewer می‌تواند این اختلاف را به‌راحتی متوجه شود. Response to Reviewers و Revised Manuscript باید کاملاً با یکدیگر هماهنگ باشند.

اشتباه رایج سوم: نادیده گرفتن Deadline

Decision Letter معمولاً مهلتی برای ارسال Revision مشخص می‌کند.

اگر اصلاحات گسترده‌اند و احتمال می‌دهید در Deadline تعیین‌شده تمام نمی‌شوند، بهتر است این مسئله را زودتر مدیریت کنید.

در بسیاری از ژورنال‌ها می‌توان برای Revision Extension درخواست داد، اما بهتر است این درخواست قبل از پایان مهلت مطرح شود، نه پس از آن.

این موضوع را در مقاله مستقل درباره مهلت ریوایز مقاله و درخواست تمدید به‌صورت کامل‌تر بررسی خواهیم کرد.

اشتباه رایج چهارم: در نظر گرفتن تمام Commentها با یک وزن

کامنت‌ها اهمیت یکسان ندارند.

اصلاح یک Typo و پاسخ به یک نگرانی مربوط به Validity نتایج هر دو باید انجام شوند، اما طبیعی است که برنامه Revision حول مسئله دوم ساخته شود.

وقتی Commentها را بدون اولویت‌بندی جلو می‌برید، ممکن است زمان زیادی صرف تغییرات کم‌اهمیت شود و مسائل اصلی تا روزهای آخر باقی بمانند.

Decision Letter چه ارتباطی با Response to Reviewers دارد؟

Decision Letter نقطه شروع است و Response to Reviewers سندی است که نشان می‌دهد چگونه به مسائل مطرح‌شده پاسخ داده‌اید.

یک Response خوب نباید صرفاً مجموعه‌ای از جملات تشکر و عبارت‌هایی مانند Done یا Corrected باشد.

Reviewer باید بتواند بفهمد چه چیزی تغییر کرده، چرا تغییر کرده، در کدام قسمت Manuscript اعمال شده و اگر پیشنهادی انجام نشده، دلیل علمی آن چیست.

به همین دلیل تفسیر صحیح Decision Letter قبل از نوشتن Response اهمیت دارد.

اگر اولویت‌های Editor را درست نفهمیده باشید، حتی یک Response بسیار مرتب نیز ممکن است روی مسائل فرعی متمرکز شود.

آیا لازم است برای هر Decision یک مسیر متفاوت داشته باشیم؟

بله.

کسی که Minor Revision گرفته، معمولاً باید روی اجرای دقیق اصلاحات و جلوگیری از ایجاد مشکل جدید تمرکز کند.

در Major Revision ممکن است ابتدا نیاز به طراحی برنامه علمی Revision باشد.

در Reject and Resubmit حتی سؤال «آیا باید به همین ژورنال برگردیم؟» مطرح می‌شود.

و در Reject ممکن است اولویت اصلی تحلیل دلیل رد و انتخاب ژورنال بعدی باشد.

بنابراین یک Workflow یکسان برای تمام Decisionها مناسب نیست.

Decision Letter دقیقاً به همین دلیل اهمیت دارد: به شما می‌گوید در کدام نقطه از مسیر Publication قرار دارید.

جمع‌بندی

Decision Letter مقاله فقط نامه‌ای برای اعلام Accept، Revision یا Reject نیست.

این نامه یکی از مهم‌ترین اسناد در فرایند Peer Review است، زیرا علاوه بر نتیجه، می‌تواند نشان دهد Editor چه برداشتی از گزارش‌های داوری داشته، چه مشکلاتی را تعیین‌کننده می‌داند و برای ادامه مسیر چه انتظاری از نویسندگان دارد.

بنابراین بعد از دریافت Decision Letter، بهتر است فقط دنبال عبارت Minor Revision، Major Revision یا Reject نگردید.

ابتدا کل نامه Editor را بخوانید. سپس Reviewer Reports را تحلیل کنید، مشکلات اصلی را از اصلاحات جزئی جدا کنید و Deadline و Submission Instructions را بررسی کنید.

اگر مقاله Revision گرفته است، هدف صرفاً پاسخ‌دادن به همه Commentها نیست؛ هدف این است که نسخه بعدی Manuscript نشان دهد نگرانی‌های علمی اصلی واقعاً برطرف شده‌اند.

و اگر Decision شامل Reject یا Reject and Resubmit است، قبل از هر اقدام باید مشخص شود که ادامه مسیر در همان ژورنال هنوز منطقی است یا انتخاب مقصد دیگری تصمیم بهتری خواهد بود.

اگر بخواهیم دوباره به پرسش Decision Letter مقاله چیست برگردیم، پاسخ عملی این است: نامه‌ای که نه‌فقط نتیجه داوری، بلکه مسیر اقدام بعدی نویسنده را مشخص می‌کند.

در نهایت، تفسیر درست Decision Letter اولین مرحله یک Revision موفق است.

اگر در تحلیل Decision Letter، اولویت‌بندی Reviewer Comments یا طراحی مسیر Revision مطمئن نیستید، خدمات ریوایز مقاله و پاسخ به داوران پژوهش‌نگر برای بررسی علمی و ساختاری پرونده در دسترس است.

سؤالات متداول درباره Decision Letter مقاله

آیا Reviewer تصمیم نهایی درباره مقاله را می‌گیرد؟

معمولاً خیر. Reviewer ارزیابی و Recommendation ارائه می‌کند و تصمیم نهایی Editorial توسط Editor یا تیم Editorial گرفته می‌شود.

آیا Major Revision یعنی مقاله تقریباً پذیرفته شده است؟

خیر. Major Revision نشان می‌دهد امکان ادامه بررسی وجود دارد، اما پذیرش تضمین نشده و نسخه اصلاح‌شده ممکن است دوباره Peer Review شود.

آیا Minor Revision حتماً به Accept منجر می‌شود؟

خیر. اگرچه معمولاً وضعیت امیدوارکننده‌تری است، نویسنده همچنان باید تمام اصلاحات و Reviewer Comments را دقیق پاسخ دهد.

Reject and Resubmit همان Reject است؟

نسخه فعلی معمولاً رد شده است، اما در Reject and Resubmit ژورنال امکان ارسال نسخه‌ای اساسی اصلاح‌شده را باز گذاشته است. جزئیات دقیق به سیاست همان ژورنال بستگی دارد.

اگر متن Decision Letter را درست متوجه نشدیم چه کنیم؟

ابتدا Reviewer Reports و Instructions سیستم ژورنال را بررسی کنید. اگر ابهام درباره یک مسئله مهم علمی یا نحوه Resubmission همچنان باقی ماند، می‌توان از Editor یا Editorial Office درخواست Clarification کرد.

آیا باید Decision Letter را هنگام Revision دوباره بررسی کنیم؟

بله. بهتر است پیش از ارسال نهایی Revised Manuscript دوباره Decision Letter را بخوانید و مطمئن شوید اولویت‌هایی که Editor مشخص کرده واقعاً در نسخه جدید برطرف شده‌اند.